Στους ελαιώνες των Σπάτων, κάποτε...

      Μια άλλη πραγματικότητα στις αρχές της δεκαετίας του '60, πριν τη σαρωτική επέλαση του νέου αεροδρομίου: Τέτοια εποχή, μετά την ολοκλήρωση του τρύγου, ξεκινούσε το μάζεμα της ελιάς στους εκτεταμένους ελαιώνες του κάμπου των Σπάτων. 

Μια υπόθεση που αναλάμβανε συνήθως όλη η οικογένεια, (μικροί  - μεγάλοι!) και ενίοτε με τη βοήθεια ολιγάριθμου εργατικού προσωπικού.

  

 

       Μετά, κατευθείαν στα λιοτρίβια για το λάδι της χρονιάς...     

                                              

 

 

 

Η καλλιέργεια της ελιάς, ενός δέντρου που όχι τυχαία αποκαλείται ευλογημένο, εξασφάλιζε σε κάθε σπίτι εκτός από το λάδι, τα ξύλα για μαγείρεμα και θέρμανση και κυρίως, τις ζωτικής σημασίας βρώσιμες ελιές.

 

  

 

Για πολλές δεκαετίες, ο σκληροτράχηλος και ολιγαρκής μεσογείτης αγρότης που πάλευε όλη μέρα στα χωράφια του, είχε συνήθως μαζί του για προσφάι, μόνο νερό, ψωμί και ελιές...

 

 

 

 

Εδώ η ζωή σαν άρχισε

Στου Σπάτα το χωριό

Με πίστη και αγώνα

Ρίζωσε και στάθηκε

Ακλόνητη στο χρόνο

Η καλομάνα μας ελιά

..Και συμβουλεύει δυνατά

Μην κόψουν κι αφανίσουν

Κάθε στολίδι της ζωής

Κάθε φυτό στη φύση

..Καρπός ελιάς, παλμός ζωής

..Στο σταυροδρόμι του χωριού

Που Δρόμεζα το λέμε

Εκεί 'τανε το μέγαρο της Μάνας μας Ελιάς..*  

 

   *Αποσπάσματα από το ποίημα "Στη Γερόντισσα Ελιά" του Σπαταναίου φιλολόγου Νικολάου Τούντα (1918-2004).

 

 

      Στην καρδιά του ελαιώνα των Σπάτων, δεσπόζει σήμερα το διεθνές αεροδρόμιο "Ελευθέριος Βενιζέλος"...

 

 

Οι τρεις πρώτες φωτογραφίες είναι από οικογενειακά αρχεία και περιλαμβάνονται επίσης στο λεύκωμα  ΣΠΑΤΑ 1900-1960 - Όψεις από την καθημερινή ζωή, που εκδόθηκε το 2006 με επιμέλεια του συλλόγου "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ και στο http://laografia-spata.gr.  Η τελευταία, από panoramio.com

Το ποίημα και η παραπλεύρως του φωτογραφία, από το βιβλίο "Σπάτα, Μύθος, Ιστορία, Λαογραφία" του Νικολάου Τούντα, έκδοση Δήμου Σπάτων, 2005.  

Πηγή: http://attikanet.blogspot.gr/2014/11/blog-post_12.html, panoramio.com

ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΚΑ και ΚΕΛ: Μια ακόμα απειλή !

“Το 1837 ηγεμόνας στην Ελλάδα ήταν ο γερμανοτραφής βασιλιάς Όθωνας. Κάποια μέρα ένας Βαυαρός στρατιώτης της φρουράς του Όθωνα έκανε σκοπιά στη γέφυρα πάνω απ’ το Μεγάλο Ρέμα, την κοίτη ενός ξεροπόταμου στο Πικέρμι, ένα χωριό λίγα μίλια βορειοανατολικά της Αθήνας. Του φάνηκε λοιπόν σαν κάτι να λαμποκοπά μες το ρέμα. Σκαλίζοντας το χώμα ανέσυρε αυτό το κάτι, που θύμιζε ανθρώπινο κρανίο που είχε ενσωματωμένες πάνω του διαμαντόπετρες!!. Έσπευσε να κρύψει τον θησαυρό του σε κάποια τάφρο στο Πικέρμι.

Όταν γύρισε στο Μόναχο, δεν έπαψε να κοκορεύεται για το πολύτιμο αρχαιοελληνικό εύρημά του, το κρανίο με τους πολύτιμους λίθους. Όταν κάποτε προσπάθησε να το πουλήσει τον συνέλαβαν για τυμβωρυχία. Η αστυνομία κάλεσε τον διακεκριμένο ζωολόγο Ανδρέα Βάγκνερ σαν τον πλέον ειδήμονα. Αποδείχτηκε τότε πως τα “διαμάντια” δεν ήταν τίποτα άλλο παρά κρύσταλλοι ασβεστίτη. Αλλά, προς κατάπληξη του Βάγκνερ, το κρανίο δεν ανήκε σε αρχαίο Έλληνα, μα σε ανθρωποειδή πίθηκο ηλικίας 13 εκατομμυρίων ετών.

Το μοναδικό αυτό εύρημα του στρατιώτη άναψε τη σπίθα για να ξεκινήσουν πυρετωδώς οι έρευνες για αναζήτηση οστών στην Ελλάδα.

Γερμανοί, Αυστριακοί, Γάλλοι, Ελβετοί, Εγγλέζοι και Έλληνες επιστήμονες  μαζεύτηκαν στο Πικέρμι, όπου επιχείρησαν ευρείας κλίμακας ανασκαφές στο διάστημα μεταξύ 1839 με 1912. Έτσι, από το Μεγάλο Ρέμα ήρθαν στην επιφάνεια υπολείμματα όντων που από τη μια φαίνονταν οικεία και αναγνωρίσιμα, μα από την άλλη πάλι ήταν εντελώς περίεργα. Σχεδόν όλα τα ευρήματα του Πικερμίου αποκαλύφθηκε πως ήταν ενδιάμεσου τύπου, οι «κρίκοι που λείπανε» ανάμεσα σε διαδοχικές περιόδους, στοιχείο που ενίσχυε σημαντικά την αναδυόμενη νέα τότε θεωρία για την Εξέλιξη των Ειδών (Δαρβίνος, πρώτη έκδοση 1859).

Τα παλαιοντολογικά ευρήματα του Πικερμίου αναφέρονται σε επιστολή του Δαρβίνου προς τον  ερευνητή παλαιοντολόγο Albert Gaudry. 17 Σεπτεμβρίου 1866 [Charles Darwin: The Correspondence, Cambridge University Press, σελ. 317].

Τα ευρήματα της Αττικής αναφέρονται επίσης στα συγγράμματα του Δαρβίνου “Καταγωγή των ειδών” και  “Καταγωγή του ανθρώπου”.

Σήμερα πλέον, περισσότερα από 8.000 δείγματα απολιθωμένων οστών απ’ τις ανασκαφές στο Πικέρμι φυλάσσονται σε μουσεία ανά τον κόσμο.

Οι παλαιοντολόγοι έφεραν στο φως πλήθος απολιθωμάτων από πενήντα τρία (53) συνολικά διαφορετικά είδη της Νεογενούς περιόδου.  Πέρα από τα ανθρωποειδή, τις στρουθοκαμήλους, τους χοίρους, τα τριοπληφόρα άλογα, βρέθηκαν τεράστιες χελώνες, μεγέθους όσο ένα Βολκσβάγκεν Beetle.

Τα σαρκοβόρα – ύαινες, λιοντάρια, αρκούδες και οι σπαθόδοντες τίγρεις  αναδείχτηκαν πολύ μεγαλύτερα από τους σημερινούς απογόνους τους  θηρευτές. Τα πιο ογκώδη οστά ανήκαν σε μεγάλους μαστόδοντες, την γιγάντια καμηλοπάρδαλη Helladotherium, ρινόκερους και τον κτηνώδη  χαλικοθήριο Ancylotherium, ένα βαρύ φυτοφάγο ζώο με αγκιστρωτά νύχια αντί για οπλές.

Το πιο εντυπωσιακό που βρέθηκε στο Πικέρμι ήταν ο τεραστίων διαστάσεων ελέφαντας Deinotherium giganteum, το δεύτερο σε μέγεθος χερσαίο θηλαστικό που περπάτησε ποτέ στη γη (μετά τον Intricotherium). Τα δεινοθήρια έφταναν σε ύψος τα 4.5 μέτρα και έφεραν χαυλιόδοντες που γύριζαν προς τα κάτω και πίσω, αντί για πάνω και εμπρός. Μετακινούνταν στην Ευρώπη, Ευρασία και Αφρική μέχρι την εξαφάνισή τους, κατά την πλειστόκαινο εποχή. 

Πώς συνέβη και τέτοια μεγάλη ποικιλία ζώων κατέληξαν να βρεθούν σωρευμένα όλα μαζί σ’ ένα ρέμα; Ορισμένοι παλαιοντολόγοι υποστήριξαν πως κάποιο κατακλυσμιαίο φαινόμενο, ας πούμε μια τεράστιας έκτασης κατολίσθηση, προκάλεσε βίαιη εισροή θαλασσίων υδάτων, που συνέπτυξε τα πανικόβλητα ζώα πριν τελικά πνιγούν κάτω απ’ τις λάσπες. Ο Γάλλος παλαιοντολόγος Albert Gaudry υπέθεσε πως ίσως η ραγδαία άνοδος των υδάτων στο Αιγαίο ανάγκασε τα ζώα να περιοριστούν στο βουνό της Πεντέλης όπου κατέληξαν να λιμοκτονούν. Ο Othenio Abel παρατήρησε πως πολλά από οστά των μελών των μεγάλων φυτοφάγων ζώων ήταν θραυσμένα σαν από κατάγματα και έκανε την υπόθεση ότι μια καταστροφική δασική πυρκαγιά οδήγησε τα ζώα αφηνιασμένα στον γκρεμό.”

Τα απολιθώματα του Πικερμίου ήταν αυτά που επέτρεψαν στους επιστήμονες του 19^ου αιώνα να αναπτύξουν παραπέρα την τολμηρή θεωρία πως η Ελλάδα υπήρξε σταυροδρόμι μαζικών μεταναστεύσεων πολλών ζωικών ομάδων, κυρίως προβοσκιδοτών, ανάμεσα στην Ασία, την Ευρώπη και την Αφρική κατά την Μειόκαινο Εποχή, πριν από 25 έως 5 εκατομμύρια χρόνια. Μερικά από τα αφανισθέντα πλέον είδη έμοιαζαν με τους σημερινούς ελέφαντες της Αφρικής και της Ασίας, συνεισφέροντας πολύτιμη γνώση για τις καταβολές των ζώων αυτών, και εξάπτοντας το ενδιαφέρον για παραπέρα έρευνα για τις ενδιάμεσες μορφές θηλαστικών. Απολιθωμένα υπολείμματα σαν αυτά του Πικερμίου υπάρχουν επίσης  και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, τη βόρεια Ελλάδα (Εύβοια, Βοιωτία, Θεσσαλία, Μακεδονία), στη Σάμο και μερικά ακόμα νησιά του Αιγαίου, στη Δυτική Τουρκία, τη Βόρεια Αφρική, και την οροσειρά Σιουαλίκ της Ινδίας και του Πακιστάν. 

Οι σημαντικότερες παλαιές ανασκαφές έγιναν από τους Albert Gaudry, Ηρακλή και Μάξιμο Μητσόπουλο ( 1855-56 και 1860 ), Arthur Smith Woodward και Θεόδωρο Σκούφο ( 1901 ), και  Othenio Abel  (1912 ).

Δεν υπάρχουν ασφαλείς ενδείξεις για τις ακριβείς θέσεις των παλαιών ανασκαφών. Πρέπει να σημειωθεί ότι η κοίτη του ρέματος έχει υποστεί αλλαγές στη διαμόρφωσή της σαν συνέπεια των γεωργικών δραστηριοτήτων και της ανάπτυξης του οικισμού του Πικερμίου, μα και της ανθρώπινης αυθαιρεσίας (ρίψεις μπάζων κλπ.)

Το Πανεπιστήμιο της Αθήνας ξεκίνησε νέες έρευνες (Καθηγητής Γ. Θεοδώρου) από το 2008 και έπειτα, αναζητώντας συνεχώς  ν έ ε ς  θ έ σ ε ι ς,  διαφορετικές (Pikermi Valley 1 έως 4 ή PV1 - PV4) από εκείνες των (αμφιλεγόμενων) σημείων των παλαιών ανασκαφών, και ήδη οι προσπάθειες απέδωσαν σημαντικά ευρήματα. Ενδιαφέρον εύρημα ήταν ωμοπλάτη προβοσκιδοτού Deinotherium, μήκους 93 εκ. στη θέση PV3, που μάλλον συμπίπτει με τη θέση των ανασκαφών του Albert Gaudry. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως τα ευρήματα στην περιοχή του Πικερμίου δεν ανήκουν σε χρονολογικά ομοιογενή πανίδα, αλλά κατανέμονται σε δύο ή και τρία επίπεδα-ορίζοντες, που αντιστοιχούν σε ξεχωριστές χρονολογικές περιόδους, και σε θέσεις κατά μήκος του ρέματος, εντός της κοίτης και στις παρυφές του. Πολλά από αυτά εκτίθενται στην Έκθεση των Παλαιοντολογικών  Θησαυρών που λειτουργεί στο Πικέρμι. 

Βρήκαμε και παραθέτουμε ένα απόσπασμα από Τεχνική Έκθεση του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου που περιλαμβάνεται στα δεδομένα GIS της ESRI (Environmental Systems Research Institute). Υπογράφει ο Καθηγητής του ΕΜΠ Γ. Τσακίρης, Συντονιστής της Ιδρυτικής Επιτροπής του Εθνικού Δικτύου Εργαστηρίων για τη Διαχείριση των Υδατικών Πόρων.  

“Η παλαιοντολογική θέση του Πικερμίου  α π ε ι λ ε ί τ α ι  από τις μελλοντικές εγκαταστάσεις συστημάτων επεξεργασίας υδάτων από την Εθνική Υπηρεσία Υδάτων (ΕΥΔΑΠ) στην παρακείμενη περιοχή.” Σεπτέμβριος 2007                     

http://www.preventionweb.net/files/28765_28765laoupi.technicalreportvol2.pdf

Απόλυτα δικαιολογημένες λοιπόν οι φωνές ανησυχίας και διαμαρτυρίας για κάθε παρέμβαση που θα επιχειρούσε η ΕΥΔΑΠ σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή, αναγνωρισμένη από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα σαν  τ ό π ο ς  α ν α φ ο ρ ά ς  για την Παλαιοντολογία.    

                                                      

ΠΗΓΕΣ:

1.      Adrienne Mayor: The First Fossil Hunters: Dinosaurs, Mammoths and Myth in Greek and Roman Times

2.      Pikermi; New Excavations at a Classical Locality G. Theodorou , S. Roussiakis , A. Athanassiou , V. Mitsopoulou , Ch. Solomos , A. Lychounas

3.      Remarks on new proboscidean remains from the classical Late Miocene locality of Pikermi and their associated fauna 2014 Socrates Roussakis, Athanassios Athanassiou, Dimitrios Michaelidis, Vasiliki Mitsopoulou, Christos Solomos and George Theodorou

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΙΔΑ....

Πρόκειται για μια επιστολή ενός συνδημότη μας, η οποία  δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην εφημερίδα "Δημότης Ανατολικής Αττικής" και δημιούργησε ιδιαίτερη αίσθηση.. Η επιστολή, που αναδημοσιεύτηκε μάλιστα και σε αρκετά ιστολόγια της Αττικής, έχει ως εξής:

       «Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να διευκρινίσω πως δεν γνωρίζω προσωπικά, ούτε το νυν Δήμαρχο αλλά ούτε και κάποιον από τους πρώην δημάρχους Σπάτων-Αρτέμιδας, ή Αρτέμιδος, όπως ονομάζονταν πριν τη συνένωση με το νόμο Καποδίστρια. Το κείμενο που θέλω να επικοινωνήσω δεν έχει την παραμικρή πολιτική ή κομματική χροιά και αναφέρεται στην πόλη της Αρτέμιδας, ως αυτόνομη γεωγραφική οντότητα.
Νιώθοντας σίγουρος πως θα βρω πολλούς που να ταυτίζονται με τις απόψεις και τα συναισθήματά μου,θέλω να δείξω την αγανάκτησή μου για τις υπηρεσίες και τον τρόπο με τον οποίο όλα αυτά τα χρόνια έχει αντιμετωπιστεί διαχρονικά η πόλη και οι κάτοικοι της Αρτέμιδας, με επιπτώσεις στη ζωή μας αλλά κυρίως στην ανατροφή και εκπαίδευση των παιδιών μας.
Αφορμή στάθηκε μία πρόσφατη επαφή μου σε αθλητικό σύλλογο γειτονικού, για μία ακόμα φορά, δήμου. Μου ήρθαν στο μυαλό οι πόσες, πολλές φορές που χρειάσθηκε να καταφύγω σε άλλες, όμορες πόλεις για κάποια αυτονόητη υπηρεσία, που η πόλη μου δεν είναι ικανή να μου παρέχει.
Χρόνια πριν, από τον Δημοτικό παιδικό σταθμό ακόμη, που λόγω εξαιρετικά περιορισμένων θέσεων δεν μπόρεσε να δεχθεί τα παιδιά μου, φτάνουμε σχεδόν δέκα χρόνια μετά, στο σήμερα.

Η οικογένειά μου όπως και πάρα πολλών άλλων δημοτών της Αρτέμιδας,υποχρεούται να διανύει άπειρα χιλιόμετρα ετησίως,(πάνω από 3.000!!), πληρώνοντας σε χρήμα, χρόνο και ατελείωτο κόπο το δικαίωμα της άθλησης και εκπαίδευσης, φυσικά όχι στη πόλη μας. Αιμορραγούμε, ανταγωνιζόμενοι καθημερινά το χρόνο και με ατελείωτο άγχος,προσπαθούμε να δώσουμε στα παιδιά μας το αυτονόητο δικαίωμα στον αθλητισμό και τη πρόοδο.
Και το ερώτημα είναι, γιατί όλες ανεξαιρέτως οι όμορεςπόλεις καρπώνονται τις προσπάθειες- επιτυχίες των παιδιών μας, καθώς επίσης και τα οικονομικά οφέλη που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα; Γιατί εμείς, ως πόλη δε μπορούμε; Τι κάναμε ή τι συνεχίζουμε να κάνουμε λάθος;

Σύμφωνα με τη τελευταία απογραφή του 2011(πηγή: Wikipedia), ο μόνιμος πληθυσμός της Αρτέμιδας ήταν 21.286 κάτοικοι. Εύκολα μπορεί κανείς να υπολογίσει και να εκτιμήσειπερίπου σε πόσες οικογένειες και σπίτια αντιστοιχούν οι κάτοικοι αυτοί.
Εάν κανείς προσθέσει και τα σπίτια των παραθεριστών,που δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι αλλά όλοι ξέρουμε πως είναι πολλοί, τότε εύκολα συμπεραίνει πως ο αριθμός των σπιτιών για τα οποία οι ιδιοκτήτες τους πληρώνουν δημοτικά τέλη μέσω του σίγουρου εισπρακτικού μηχανισμού της Δ.Ε.Η, είναι μεγάλος.
Ενδεικτικά στις πόλεις των Σπάτων και της Ραφήνας και κατά την ίδια απογραφή, ο μόνιμος πληθυσμός καταγράφηκε στους 12.557 και 12.168 κατοίκους,αντίστοιχα.Είναι πράγματι αποκαρδιωτική ή όποια συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ του αριθμού των μόνιμων κατοίκων (χωρίς να λαμβάνονται καν υπόψη οι παραθεριστές, που δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι), και του ύψους των πιθανών εισφορών και της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται, από τις συγκρινόμενες πόλεις προς τους κατοίκους τους.

Και το επόμενο ερώτημα που εύλογα γεννάται είναι:Που πήγαν ή και που πάνε όλα αυτά τα χρήματα;
Έχει ποτέ ανταποδοθεί κάτι σε αυτήν την άμοιρη πόλη; Η πολιτεία έχει ποτέ διαθέσει κονδύλια; Μήπως απλά κανείς και ποτέ δεν έχει ενδιαφερθεί; Η Αρτέμιδα έχει την ίδια μορφή εδώ και δεκαετίες, οπότε κάποιος μπορεί να συμπεράνει πως τίποτα έως ελάχιστα έχουν δοθεί ως υπηρεσίες προς τους πολίτες της ή ως υποδομές στην πόλη.

Άναρχη δόμηση, βρώμικη παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπαλλήλων καθαριότητας, χωρίς δρόμους, χωρίς σχολεία, χωρίς χώρους άθλησης, χωρίς ταυτότητα, με ελάχιστη πρόνοια, χωρίς καμία υποδομή αλλά κυρίως χωρίς όραμα. Και οι πολίτες διαχρονικά, στο ίδιο έργο θεατές, πληρώνουν τα δημοτικά τέλη, αλλά τις υπηρεσίες άθλησης και εκπαίδευσης τις καταβάλουν στις όμορες πόλεις. 

Έτσι λοιπόν περνάνε τα χρόνια, απλά επιβιώνοντας και ελπίζοντας για κάτι καλύτερο στο «ELDORADO» της Ανατολικής Αττικής. Και λέω «ELDORADO», γιατί απλά και ξεκάθαρα,νείτε μας αρέσει είτε όχι, έτσι μας αποκαλούν. Και πως αλλιώς θα μπορούσαν να μας αποκαλέσουν αφού η Αρτέμιδα είναι πραγματικά δεκαετίες πίσω, όχι μόνο από τις υπόλοιπες όμορες πόλεις αλλά και από όλες τις πόλεις της περιοχής των Μεσογείων.

Το μόνο που έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια,είναι η πολύ μεγάλη οικιστική ανάπτυξη της περιοχής λόγω κυρίως του αεροδρομίου, που όμως είναι παράλληλα υπεύθυνο για τη τεράστια ηχορύπανση και μόλυνση από τον ήχο και τα καυσαέρια των αεροπλάνων, κάνοντας συνεπώς την όλη κατάσταση ακόμα χειρότερη.
Αλήθεια,κάποια ουσιαστικά ανταποδοτικά τέλη, (εκτός την υποτυπώδους διαμόρφωσης μέρους του παραλιακού μετώπου) από το αεροδρόμιο προς τη πόλη μας υπάρχουν; Και εάν ναι, έγιναν κάτι και τι; Μήπως τα οφέλη πάνε σε άλλες πόλεις και εμείς απλά δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα,ως χώρος απόθεσης αποβλήτων,όλους τους ρύπους του αεροδρομίου, με επιβάρυνση της υγείας μας και χωρίς κανένα όφελος για την πόλη και τους πολίτες της;

Πραγματικά ας αναρωτηθούμε τι να περιμένουμε; Και όπως χαρακτηριστικά κάποιοι μου ανέφεραν: «Δεν είστε ικανοί να αλλάξετε το όνομα με το οποίο είναι γνωστή η πόλη σας, πως περιμένετε να αλλάξετε προς το καλύτερο;». Ίσως είναι συμβολική και «τραβηγμένη» ή φράση, αλλά ίσως και να έχουν δίκιο. Θυμάται κανείς ποιες πόλεις ονομάζονταν Κατσιπόδι, Σούρμενα,Ποδονύφτης, Κούλουρη ή Μαγκουφάνα. Αυτές οι πόλεις αλλάξαν όνομα, αλλά και μορφή. Εμείς; Με όλο τον πιθανό συμβολισμό που μπορεί να έχει η ονοματολογία, (το όνομα έχει επίσημα αλλάξει από Λούτσα σε Αρτέμιδα το 1974!!!), πρέπει να αναρωτηθούμε, θέλουμε να είμαστε Λούτσα ή να γίνουμε Αρτέμιδα. Γιατί αυτές οι άλλες πόλεις άλλαξαν και εμείς δε μπορούμε; Τι πρέπει να κάνουμε και γιατί δε το κάνουμε;

Αγαπητέ κ. Δήμαρχε, με όλο το σεβασμό προς το θεσμό και το αξίωμά σας. Αγαπητέ κ. Μάρκου.ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ, ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ, ΚΑΝΤΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ.
Εάν δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε τα σχολεία που η πόλη μας εδώ και χρόνια απελπισμένα χρειάζεται, εάν δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε έστω ένα μικρό κλειστό γυμναστήριο όπως έχουν όλες οι πόλεις των Μεσογείων, που έχουν ακόμα και το μισό πληθυσμό,για να αθληθούν τα παιδιά μας, κάντε τότε μία πλατεία, κάντε ένα δρόμο, πεζοδρομήστε κάτι, βάλτε ονόματα, φώτα και σήμανση στους δρόμους, ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, που να έχει στρατηγική σημασία και συμβολισμό πως κάτι γίνεται.Δώστε σημεία ζωής και ένα μήνυμα πως υπάρχουμε, ενδιαφερθείτε, ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ.
Μπορείτε να δώσετε ένα στίγμα και ένα όραμα; Μπορείτε να αποφασίσετε εάν την πόλη μας τη θέλετε Λούτσα ή Αρτέμιδα;»

Με εκτίμηση,
Στάθης Παυλάκος
Δημότης και κάτοικος Αρτέμιδος

ΤΟ ΝΕΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

ή κατά το ελληνικότατο: Ο,ΤΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΣΑΙ

Δεν μας έφταναν τα μνημονιακά βάρη που φορτωθήκαμε όλοι από τις παλιές αμαρτίες των πολιτικών ηγεσιών και την αναλγησία, τις πολιτικές σκοπιμότητες και τον παραλογισμό των πιστωτών, και φτάνουμε σήμερα όπου, με τέτοια νομοθετικά κατασκευάσματα να  παίρνουν τον δρόμο για να γίνουν νόμοι του Κράτους,  απειλούνται συνταγματικά δικαιώματα του πολίτη, αν στο όνομα της ανάπτυξης (η λέξη ταμπού),  εκείνος αφήνεται ανίσχυρος να αμυνθεί και να διεκδικήσει το δίκιο του, έρμαιο της παραβατικότητας της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Τα Καταστήματα Υγειονομικού Ενδιαφέροντος, ακριβώς επειδή αποτελούν οικονομική δραστηριότητα που μετέχει σε βασικό  πυλώνα της Ελληνικής Οικονομίας, δηλαδή τον Τουρισμό (20 – 25 % του ΑΕΠ), βρίσκονται για το λόγο αυτό στο επίκεντρο ενδιαφέροντος του νομοσχεδίου αυτού.

Η άρον άρον εσπευσμένη προώθησή του, με μια διαδικασία διαβούλευσης καταμεσής μες  τον Αύγουστο, χωρίς να συνοδεύεται από αιτιολογική έκθεση, ούτε καν  το συνοδευτικό ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ που αναφέρει, δικαιολογημένα παραπέμπει στην υπόνοια πως πρόκειται για ένα «αναγκαστικό» νομοσχέδιο, ανάμεσα στα τόσα προαπαιτούμενα από τους “θεσμούς”. 

Αναρωτιέται κανείς: Μ’ αυτούς τους όρους αδειοδοτούνται οι επιχειρήσεις στις χώρες της Ε.Ε. ?         

Με μια απλή ανάγνωση αυτού του νομοσχεδίου διαπιστώνει εύκολα κανείς πώς ό,τι σημαντικό ζήτημα περιλαμβάνει μετατίθεται σε Υπουργικές Αποφάσεις, ΚΥΑ, Προεδρικά Διατάγματα και εγκυκλίους, ώστε να γίνεται εντελώς απρόβλεπτο και σκοτεινό ως προς τα αποτελέσματά του.

Μια σκέτη δήλωση – γνωστοποίηση αρκεί για να κάνει επιχειρηματία τον όποιο επίδοξο ιδιώτη, χωρίς να τον υποβάλλει σε καμιά διαδικασία προληπτικού ελέγχου νομιμότητας.

Παράλληλα, εισάγει μια δεύτερη διαδικασία έγκρισης που κάπου στο μέλλον, εντελώς αόριστα, μένει να προσδιοριστεί, και που θα καθορίζει το «επίπεδο κινδύνου» της κάθε οικονομικής δραστηριότητας για τις διάφορες (?) «πτυχές του δημόσιου συμφέροντος» (μη σας διαφύγουν οι φιλολογικές αποχρώσεις στο κείμενο).

Το πιο κραυγαλέο, γιατί ζούμε σ’ ένα τόπο απόλυτης ανοχής στην ασύδοτη ηχορύπανση, είναι πως η χρήση μουσικής απ’ τα κάθε λογής μαγαζιά πάει πακέτο με τη δήλωση-γνωστοποίηση, χάνοντας το χαρακτήρα διακριτής διοικητικής πράξης.

Δικαίωμα, λοιπόν, πέραν κάθε αμφισβήτησης το ηχο-ρυπαίνειν.!!!  

Τρίβεις τα μάτια σου διαβάζοντας πως οι έλεγχοι θα’ ναι ΜΟΝΟ ενδεικτικοί, κι ας συσσωρεύονται βουνά οι βεβαιωμένες παραβάσεις απ’ την Αστυνομία, κι ακόμα, πως με το νόμο και τη βούλα οι ελεγκτικές αρχές θα αντιμετωπίζουνε με «επιείκια» τους παραβάτες, θα τους μαλώνουν ευγενικά, με τις κυρώσεις σαν το έσχατο μέσο.

Τι σχέση μπορεί να έχει ο συντάκτης τέτοιου κατασκευάσματος με τη νομοθέτηση, αναρωτιόμαστε ξανά.

Γνωρίζουμε πως έχει ξεκινήσει εκστρατεία από οργανώσεις και φορείς τοπικούς, περιβαλλοντικούς, οικολογικούς, κλπ., για την απόσυρση αυτού του σχέδιου νόμου, γιατί προσβάλλει βάρβαρα το κοινό αίσθημα για τη δημοκρατία και αποδυναμώνει την αυτοδιοίκηση.

Στα πλαίσια αυτά, σας παραθέτουμε το link του AVAAZ για τη δική σας υπογραφή στη δήλωση απόρριψης. 

Μετράει!

https://secure.avaaz.org/el/petition/Proedro_Voylis_Voyleytes_Topiki_Perifrereiaki_Aytodioikisi_Katapsifiste_to_Nomo_tis_Ihorypansis_kai_tis_Anomias/?eapShlb

ΣΕ ΠΗΛΟ ... ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Την Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016, η Γκαλερί 7 (Σόλωνος 20 και Βουκουρεστίου), εγκαινίασε τη δεύτερη ατομική έκθεση γλυπτικής και σχεδίων του Θωμά Μπερτόλη με τίτλο "ΚαλοκΑγαθα Ζωάκια". 

Για την παρούσα έκθεση, που περιλαμβάνει 40 γλυπτά, 4 ανάγλυφα και πολλά σχέδια, ο καλλιτέχνης εμπνέεται από τη μαγεία του ζωικού βασιλείου στην άγρια φύση. Έτσι, παρουσιάζει ζώα κάθε είδους από τον αέρα, τη γη και τη θάλασσα. 

Ο Θ. Μπερτόλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Ασχολείται με την κεραμική από το 1994. Σπούδασε 2 χρόνια στο εργαστήριο του Κ. Ταρκάση, και συνέχισε τις σπουδές του στο εργαστήριο της Μαριλένας Μιχοπούλου [2007-14]. Παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στο εργαστήριο της Α. Λατινοπούλου στη Ραφήνα το 2013. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ (ΥΠ)ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Ενόψει της τροποποίησης της σύμβασης παραχώρησης

ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Το 1995 υπογράφεται η σύμβαση Ανάπτυξης του Αεροδρομίου με την γερμανική Hochtief, για την διαχείριση και την εκμετάλλευση του αεροδρομίου, και κυρώνεται  από τον ελληνικό νόμο 2338/95. Το Δημόσιο κατέχει το 55% των μετοχών, το management  όμως, ανήκει στον ιδιώτη που διαθέτει το μεγαλύτερο πακέτο.

Με τον νόμο αυτό ιδρύθηκε η εταιρεία “Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών” μέσω της σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα. Από τη σύμβαση προβλέπεται ότι η εταιρεία οφείλει να καταβάλλει ανταποδοτικούς και άλλους φόρους, όπως και τέλη στους δήμους και τις κοινότητες [Σπάτων - Αρτέμιδας (τέως Λούτσας), Ραφήνας - Πικερμίου, Παιανίας, Μαρκόπολου, και Κορωπίου] γύρω από το αεροδρόμιο. 

Στην συνέχεια ψηφίστηκε ο νόμος 3631/2008 ο οποίος προέβλεψε ότι με απόφαση των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Μεταφορών θα καθορίζεται η διαδικασία επιβολής και είσπραξης των δημοτικών τελών και φόρων των τότε 6 επίμαχων Δήμων από το αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος. Δηλαδή, οι δημοτικοί φόροι και τα δημοτικά τέλη θα έπρεπε να είχαν αρχίσει να καταβάλλονται ήδη από το 2008.

Όμως, από το 2008 κανένας από τους συναρμόδιους υπουργούς δεν υπέγραψε την προβλεπόμενη υπουργική απόφαση.

Το 2014 η Hochtief πούλησε το 26.7% των μετοχών στην καναδική PSP, ενώ το 13.3% πέρασε σε καναδικά και αυστραλιανά επενδυτικά σχήματα υπό τη δική της  διαχείριση.

Λίγες ημέρες πριν από την ανακοίνωση της αποχώρησης της Hochtief και ενώ μεταβίβαζe το μερίδιο της στον καναδικό ασφαλιστικό φορέα Public Sector Pension Investment Board, αιφνιδιάζοντας την ελληνική κυβέρνηση, με απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Δ. Καλογερόπουλου έγινε δεκτή η προσφυγή της εταρείας “Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών”, με την οποία ακυρώθηκε απόφαση του δημάρχου Σπάτων –Αρτέμιδος που επέβαλε τέλη καθαριότητας άνω των 50 εκ. ευρώ.

Ο κ. Καλογερόπουλος είχε δικαιολογήσει την απόφασή του, ισχυριζόμενος ότι “το κτιριακό συγκρότημα του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών είναι απολύτως αύταρκες, όσον αφορά στις υπηρεσίες καθαριότητας, φωτισμού και κοινής ωφελείας, τις οποίες μάλιστα παρέχει κατ' αποκλειστικότητα στους φορείς που στεγάζονται και λειτουργούν στα επιμέρους κτίρια του”.

Τον Ιούνιο του 2015 οι Δήμοι κατέθεσαν αίτημα προς τα συναρμόδια Υπουργεία να προχωρήσουν στην έκδοση της Υπουργικής Απόφασης καθορισμού των όρων και προϋποθέσεων, αλλά και του ύψους των δημοτικών, κ.λπ. τελών, αίτημα που δεν απαντήθηκε, οπότε οι Δήμοι προσέφυγαν στο ΣτΕ, ζητώντας την ακύρωση της παράλειψης της Κεντρικής Διοίκησης να ρυθμίσει το ζήτημα της επιβολής δημοτικών φόρων και δημοτικών τελών σε βάρος της Εταιρείας του Αεροδρομίου και των λοιπών επιχειρήσεων που λειτουργούν στο χώρο του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών. 

Με την προνομιακή αυτή μεταχείριση της Εταιρείας “Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών”

παραβιάζεται η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), αλλά και η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτοδιοίκησης που το 1989 κυρώθηκε από την χώρα μας. συνταγματικές αρχές της ισότητας και της ισονομίας στα δημόσια βάρη (άρθρο 4 Συντάγματος), καθώς και η συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτοτέλεια των ΟΤΑ, αφού τα τέλη, κ.λπ. αποσκοπούν στην κάλυψη των δαπανών των Δήμων.

Εκτός από το θέμα της ρύθμισης δημοτικών φόρων και τελών, παραμένει ακόμα ανοικτό το πρόβλημα της δέσμευσης, από τη σύμβαση, της Ζώνης Περιορισμένης Ανάπτυξης του Αεροδρομίου (Ζ.Π.Α.Α.), συνολικής έκτασης 17.000 στρεμμάτων, που περιβάλλει το αεροδρόμιο, και που διατηρεί σε καθεστώς ομηρίας τη χρήση μιας σημαντικής έκτασης με όρους αποικιοκρατικούς.

Με την αναθεώρηση της σύμβασης που θα ισχύσει από το 2026 αναμένεται επέκταση της παραχώρησης διαχείρισης και εκμετάλλευσης για 20 χρόνια και ενδεχόμενα αλλαγή των όρων που καθορίζουν την αποκλειστικότητα του management.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Σπάτων Αρτέμιδος, στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη για την τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης,  με απόφασή του της 25.08.2016 ενέκρινε την υποβολή Υπομνήματος για το θέμα των δημοτικών φόρων και τελών, καθώς και για την Ζώνη Περιορισμένης Ανάπτυξης Αεροδρομίου, που συνέταξε κατ’ ανάθεσή του το νομικό γραφείο Παπακωνσταντίνου. 

https://diavgeia.gov.gr/doc/7%CE%96%CE%A13%CE%A91%CE%A7-%CE%98%CE%A95?inline=true

Τις δικές του παρατηρήσεις επί του Υπομνήματος αυτού έχει δημοσιοποιήσει ο δημοτικός Σύμβουλος Χρ. Τσαντήλας στο blog Ανατολική Ακτή.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Οι διεκδικήσεις αυτές, ωστόσο, περιορίζονται κύρια στους οικονομικούς όρους της νέας σύμβασης και τη Ζ.Π.Α.Α.

Όμως, η συζήτηση για την τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης της διαχείρισης και εκμετάλλευσης του αεροδρομίου που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν μπορεί να αγνοήσει  τη συσσώρευση των προβλημάτων που ανέδειξε η εμπειρία της 15ετούς λειτουργίας  του αεροδρομίου από το 2001 μέχρι σήμερα, με συνέπειες για το οικιστικό περιβάλλον και την υγεία  του πληθυσμού των γειτονικών προς το αεροδρόμιο δήμων, που η Πολιτεία οφείλει με έγκυρες μελέτες να αποτιμήσει σε βάθος χρόνου. Προβλημάτων που είναι αντιμετωπίσιμα και σε ένα βαθμό αναστρέψιμα, αν και εφόσον οι ρυθμίσεις γίνουν έγκαιρα.

 

Δε χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε, γιατί τα ζούμε και τα υφιστάμεθα.

Ηχορύπανση ανελέητη, έλλειψη περιορισμών νυκτερινών πτήσεων, αλλεπάλληλες παραβιάσεις των αεροδιαδρόμων, πτήσεις πάνω από τον οικιστικό ιστό, με κρίσιμο το θέμα της ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ από ενδεχόμενο ατύχημα. Επιβάρυνση του ατμοσφαιρικού αέρα με πρωτογενείς ρύπους από την εκπομπή καυσαερίων (CO,  NO₂,  O₃  και  μικροσωματιδίων), του εδάφους, των καλλιεργειών και του υδροφόρου ορίζοντα, έλλειμμα ελέγχου της ρύπανσης με βαρέα μέταλλα από το σύστημα διάθεσης των υγρών αποβλήτων και τα πλημμυρικά φαινόμενα.

Η Ελλάδα έχει καθυστερήσει να θεσπίσει ανώτατα επιτρεπτά όρια θορύβου γύρω από τα αεροδρόμια, όπως επιβάλλει η ευρωπαϊκή Οδηγία 49/2002 που ήδη έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία από το 2006.

Παράλληλα, εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι ανεπαρκεί ο έλεγχος  μέσω των υφιστάμενων δικτύων παρακαλούθησης και χαρτογράφησης θορύβου και ποιότητας αέρα, καθώς και των αλλεπάλληλων παραβάσεων αεροπορικών εταιρειών και των κυρώσεων που θα έπρεπε να επιβάλλονται, με ευθύνες και της Κεντρικής Διοίκησης που δεν έχει θωρακίσει το θεσμικό πλαίσιο με τις αποφάσεις της και της ολιγωρίας της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.

Η ρύπανση και η όχληση που προκύπτουν, αλλά και η αντικειμενική υποβάθμιση περιουσίας των δημοτών, καθώς και οι πρόσθετες επιβαρύνσεις για μέτρα ηχομόνωσης, δημιουργούν δικαιώματα ειδικών αντισταθμιστικών τελών (τέλη όχλησης ή περιβαλλοντικά) που θα πρέπει να διεκδικηθούν και μάλιστα σε εναρμόνιση με το αντίστοιχο Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Η δίκαιη κατανομή και η αξιοποίηση αυτών των τελών επιβάλλει τη θέσπιση αξιόπιστου, διαφανούς και αδιάβλητου μηχανισμού, π.χ. ενός Περιβαλλοντικού Ταμείου, με κεντρική εποπτεία.

Επόμενα, οι ρυθμίσεις για την προστασία του οικιστικού περιβάλλοντος επιβάλλεται να περιληφθούν στις τροποποιήσεις των όρων παραχώρησης, και σε καμία περίπτωση δεν είναι εκτός ημερήσιας διάταξης, όπως έχει υποστηριχθεί, παράλληλα με την αναγκαία προσαρμογή της σχετικής νομολογίας, ώστε να λειτουργήσουν αποτελεσματικά.

Τοπικοί φορείς του Δήμου μας έχουν αναπτύξει διαχρονικά έντονη αγωνιστική δραστηριότητα, με πολύχρονη γνώση και εμπειρία για τις επιπτώσεις από τα θεσμικά  κενά και τη λειψή εφαρμογή των διαδικασιών μείωσης θορύβου και ρύπων  και με τη συνεχή ενημέρωσή τους για το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο που διέπει την λειτουργία των αεροδρομίων, ώστε να έχουν αναδειχτεί σε έγκυρο και υπολογίσιμο συνομιλητή με τους εμπλεκόμενους φορείς. Αναφέρουμε τις πρόσφατες συναντήσεις αντιπροσωπείας του Πανελλήνιου Σωματείου “Περιβαλλοντική Αρμονία” με την Διοίκηση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, παρουσία εκπροσώπου της εταιρείας Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών, και μάλιστα με επιτόπια στον Δήμο μας επίσκεψη παραγόντων της Υ.Π.Α.

Από τον Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης κ. Χρ. Ποθουλάκη η  αναφορά στον περιβαλλοντικό έλεγχο του Αεροδρομίου που έχει ο ίδιος ζητήσει και στα περιβαλλοντικά ζητήματα που πρέπει να επανεξεταστούν ενόψει της νέας σύμβασης, εδώ :  

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1175253272497763&id=100000393031716

Παράλληλα, το Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Αρτέμιδος ενέκρινε με απόφασή του στις 22.08.2016 εισήγηση της τοπικής συμβούλου Ε. Εμφιετζή για την ενσωμάτωση στο Υπόμνημα των οικονομικών διεκδικήσεων του Δήμου και των απαιτήσεων που αφορούν το οικιστικό περιβάλλον.

https://diavgeia.gov.gr/doc/%CE%A9%CE%A630%CE%A91%CE%A7-%CE%A0%CE%A6%CE%94?inline=true

Απ’ όσο γνωρίζουμε, το Δημοτικό Συμβούλιο έχει δεσμευτεί κατά την επόμενη συνεδρίασή του να αποφασίσει για την ενσωμάτωση της εισήγησης αυτής στο τελικό υπόμνημα του Δήμου. Είναι απαραίτητο η δέσμευση να τηρηθεί !!

______________________________

1986 - 2016 : 30 Χρόνια ΙΟΑΘΑ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η


30 χρόνια Ι.Ο.Α.Θ.Α

Την Κυριακή 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016 ο Ι.Ο.Α.Θ.Α.
«Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Ανοικτής Θάλασσας Αρτέμιδος»

ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ εσάς με την οικογένεια και την παρέα σας, που θέλετε από κοντά να δείτε και μετά να συμμετάσχετε σε ιστιοπλοϊκό αγώνα τριγώνου (εφ’ όσον γνωρίζετε ιστιοπλοΐα) , με σκάφη του Ομίλου μας (first class 8) και πλήρωμα εσάς τους ίδιους !!!!
Η εκδήλωση θα γίνει στο Νότιο Ανατολικό πάρκο του Λιμένα Αρτέμιδας.

Π Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α


1. 11.00 – 12.30 δηλώσεις συμμετοχής σε νέο αγώνα, στον ίδιο θαλάσσιο χώρο με όμοιας κατηγορίας σκάφη του Ομίλου μας και Πληρώματα εσάς και τις παρέες ιστιοπλόων που θα δηλώσετε.

Αθλοθετείται «ΚΥΠΕΛΛΟ» που θα απονεμηθεί στο καλύτερο και ταχύτερο πλήρωμα.

2. D.J. του Ομίλου θα συνοδεύει τις οικογένειες των συμμετεχόντων με την μουσική του, στους αγώνες και την διασκέδαση, σε μια μέρα Ιστιοπλοϊκής Χαράς.

ΓΙΑ ΤΟΝ Ι.Ο.Α.Θ.Α

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΔΗΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

http://www.ioatha.gr/1/gr/10_53/10.htm