Κυριακή 14 Απριλίου 2019

Δ. Σπάτων-Αρτέμιδος:

Στην Δικαιοσύνη έκθεση του ΣΕΠΕ για επικίνδυνες υποδομές

Έκθεση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.) για σοβαρές διαπιστωμένες παραβάσεις της Νομοθεσίας που αφορούν στην προστασία της Υγείας και της Ασφάλειας των εργαζομένων στον Δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος, διαβίβασε στην Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. το Σωματείο Δημοτικών Υπαλλήλων Αρτέμιδος.

Σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση της ΠΟΕ-ΟΤΑ:

«Η εν λόγω Έκθεση, που διενεργήθηκε από τους Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία του Σ.ΕΠ.Ε. και ολοκληρώθηκε εντός του Μαρτίου, είναι «καταπέλτης» κατά της Διοίκησης του Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδος.

Εισηγείται μάλιστα ακόμη και την επιβολή προστίμου στον συγκεκριμένο Δήμο για τις σοβαρές παραβάσεις της Νομοθεσίας, οι οποίες όπως σε πολλά σημεία της Εκθέσεως τονίζεται εγκυμονούν κινδύνους για τις ζωές των εργαζομένων.

Συγκεκριμένα, στην τρισέλιδη Έκθεση επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, πώς τα κτίρια στα οποία στεγάζονται υπηρεσίες του Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδος και που γίνονται συναλλαγές με κοινό, δεν συντηρούνται, με συνέπεια τον κίνδυνο από πτώση τμημάτων της οροφής που αποκολλούνται. Η κατάσταση αυτή έχει επιδεινωθεί λόγω των βροχοπτώσεων και της εισροής υδάτων σε ορισμένα κτίρια του Δήμου.

Επίσης, η Έκθεση του Σ.ΕΠ.Ε. κατέγραψε ηλεκτρολογικό πίνακα σε χώρο αποθήκης που δεν διέθετε κάλυμμα και προστατευτικό καπάκι, ώστε να κλειδώνει, με συνέπεια να υπάρχουν εκτεθειμένα τα υπό τάση στοιχεία, τα οποία εν δυνάμει μπορεί να αποδειχθούν φονικά για τους εργαζόμενους που έχουν πρόσβαση στο συγκεκριμένο χώρο.

Τα ευρήματα των Επιθεωρητών Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία του Σ.ΕΠ.Ε. στο Δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος είναι αναρίθμητα, παρά τις προσπάθειες που κάνει από το 2007 το Σωματείο Δημοτικών Υπαλλήλων Αρτέμιδος να καταγραφούν και να αντιμετωπιστούν προκειμένου να μην υπάρξουν θύματα της αδιαφορίας, της αδράνειας και της αλαζονείας που επιδεικνύει η Δημοτική Αρχή μη εφαρμόζοντας τη Νομοθεσία για την Υγεία και Ασφάλεια.

Η Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε τέτοιου είδους φαινόμενα και προκειμένου να προστατεύσει τις ζωές των εργαζομένων στον Δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος, αποφάσισε να διαβιβάσει της Έκθεση του Σ.ΕΠ.Ε. στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών για τις περαιτέρω ενέργειές του. Θέση της Ομοσπονδίας, είναι, πώς η παραβίαση της Νομοθεσίας για ζητήματα Υγείας και Ασφάλειας των εργαζομένων πρέπει να τιμωρείται, προς αποφυγήν επικίνδυνων καταστάσεων και απώλειας ανθρωπίνων ζωών.»

ΠΗΓΗ : www.aftodioikisi.gr

Τετάρτη 10 Απριλίου 2019

Συναγερμός για το «καταστροφικό νομοσχέδιο»

για αιγιαλούς και παραλίες

από 14 περιβαλλοντικές οργανώσεις

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν με κοινή τους επιστολή 14 περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθώς την 5η Απριλίου 2019 κατατέθηκε στην Βουλή νέο σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό και την παραλία, με το οποίο προωθείται η μαζική τροποποίηση των ισχυουσών διατάξεων του Ν. 2971/2001.

Πρόκειται για τις περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Καλλιστώ, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, MEDASSET, MOm και WWF Ελλάς.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν οι οργανώσεις στο δελτίο τύπου που απέστειλαν, με το εν λόγω σχέδιο νόμου -η συζήτηση του οποίου από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής ξεκινά σήμερα- επιδιώκεται η μαζική «τακτοποίηση» των αυθαίρετων κατασκευών στην παράκτια ζώνη.

Με αφορμή αυτή την άκρως δυσάρεστη εξέλιξη, οι συνυπογράφουσες περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίες εκ των καταστατικών τους στοχεύουν στην προστασία της βιοποικιλότητας και του φυσικού πλούτου της χώρας μας, θέλουν να επισημάνουν τα εξής:

1) Σύμφωνα με τις Συνταγματικές επιταγές, ο Αιγιαλός και η Παραλία αποτελούν το κατ’ εξοχήν κοινόχρηστο αγαθό εκτός συναλλαγής. Ο Ελληνικός λαός έχει Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα απόλαυσης των δημόσιων αγαθών. Επομένως, προ της προώθησης στη Βουλή, πολλώ δε μάλλον προ της ψήφισης οποιουδήποτε σχεδίου νόμου, είναι επιτακτική ανάγκη αυτό να τεθεί σε ευρεία δημόσια διαβούλευση, διότι σε αντίθετη περίπτωση παραβιάζεται η θεμελιώδης αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Η δημόσια διαβούλευση για θέματα κεφαλαιώδους περιβαλλοντικής σημασίας επιβάλλεται τόσο από την ενωσιακή νομοθεσία όσο και από τη Συνθήκη του Άαρχους.

2) Οι οποιεσδήποτε διατάξεις που ανοίγουν το δρόμο νομιμοποιήσεων αυθαιρέτων κατασκευών στον αιγιαλό όχι μόνο δικαιώνουν τους παρανομούντες, αλλά προσβάλλουν το περί δικαίου αίσθημα των Ελλήνων πολιτών. Τέτοιου είδους διατάξεις θα οδηγήσουν μετά βεβαιότητας στην οριστική και ολοκληρωτική αλλοίωση της μορφολογίας του αιγιαλού της χώρας μας, θα περιορίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στον αιγιαλό, θα καταργήσουν, στην ουσία, τη συνταγματικά κατοχυρωμένη κοινή χρήση του αιγιαλού και, έχοντας ως μοναδικό γνώμονα την εισπρακτική πολιτική, θα επιβραβεύσουν συλλήβδην και στο διηνεκές την παρανομία. Τέτοιες διατάξεις είναι όχι μόνο αντιπεριβαλλοντικές αλλά και αντιαναπτυξιακές, καθώς ακολουθούν την αποτυχημένη πρακτική του προσωρινού και αμφίβολου οικονομικού οφέλους. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην ανατολική Αττική το καλοκαίρι του 2018, είναι επιβεβλημένη η κατά προτεραιότητα απομάκρυνση των πάσης φύσεως κατασκευών από τον αιγιαλό. Δυστυχώς οι διατάξεις του σχεδίου νόμου κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Στις διατάξεις του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου δεν φαίνεται να υπάρχουν εξαιρέσεις από τη δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών ούτε στις παράκτιες περιοχές της Ελλάδας που έχουν ενταχθεί στο οικολογικό δίκτυο Natura 2000 και στο Εθνικό Σύστημα Προστατευόμενων Περιοχών, γεγονός που θα οδηγήσει μετά βεβαιότητας στην μόνιμη υποβάθμιση των εν λόγω περιοχών.

3) Το άρθρο 33 του Σχεδίου Νόμου παρέχει, με γενική διάταξη, δυνατότητα εκτέλεσης έργων έρευνας ενεργειακών αποθεμάτων (π.χ. υδρογονανθράκων), όχι μόνο στην παράκτια και παρόχθια ζώνη, αλλά και στο βυθό και το υπέδαφος του. Το γεγονός ότι προβλέπονται εύκολες διαδικασίες κατά τη φάση της έρευνας (παραχώρηση με απλή υπουργική απόφαση) αποδεικνύει ότι δεν παρέχεται κανένα εχέγγυο τήρησης της ισχύουσας περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

4) Οι ρυθμίσεις του άρθρου 34 ανοίγουν για πρώτη φορά το δρόμο της μαζικής τακτοποίησης παρανομιών στη ζώνη αιγιαλού, παραλίας και όχθης ποταμών – λιμνών. Υπενθυμίζουμε ότι έως τώρα δεν δύνανται κατά κανόνα να υπαχθούν στη νομοθεσία περί αυθαιρέτων αυθαίρετες κατασκευές ή χρήσεις που βρίσκονται στον αιγιαλό ή στον παλαιό αιγιαλό (ΝΣΚ 232/2017).

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Καλλιστώ, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, MEDASSET, MOm και WWF Ελλάς θέτουν την κυβέρνηση προ των ευθυνών της και ζητούν την πλήρη απόσυρση του σχεδίου νόμου, καθώς παραβιάζονται θεμελιώδεις αρχές της προστασίας του περιβάλλοντος, της βιώσιμης ανάπτυξης της χώρας μας και των δημοσίων αγαθών.

ΠΗΓΗ: thepressproject

Επιστολή της WWF Ελλάς προς την υφυπουργό Οικονομικών για το θέμα :

https://www.wwf.gr/images/pdfs/WWF-aigialos-April-2019.pdf

Δελτίο Τύπου της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ :

http://ellet.gr/sites/default/files/2019april9_pressrelease_aigialos_.pdf

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2019

ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΔΑΙΔΑΛΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ

«Για την καταστολή των πυρκαγιών στην Ελλάδα πρέπει να συνεργαστούν 17 φορείς, που ανήκουν σε έξι υπουργεία, προκειμένου να ασκήσουν 11 διαφορετικές αρμοδιότητες. Στη δε πρόληψη των δασικών πυρκαγιών συμμετέχουν 45 συναρμόδιοι φορείς, που πρέπει να συντονιστούν σε ένα κοινό πλαίσιο».

Αυτά διαπιστώνει, μεταξύ πολλών άλλων, η εκτενής, 156 σελίδων, έκθεση της Ανεξάρτητης Επιτροπής για τις προοπτικές διαχείρισης μελλοντικών πυρκαγιών δασών και υπαίθρου στην Ελλάδα, Επιτροπής, η οποία συστάθηκε με απόφαση του Πρωθυπουργού, μετά την τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι.

Η κατάσταση αυτή υπονομεύει τον απαιτούμενο συντονισμό και την επιχειρησιακή ετοιμότητα που απαιτούν οι μεγάλης κλίμακας ή ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, οι οποίες έχουν δημιουργήσει πολύ σοβαρά προβλήματα στη χώρα μας την τελευταία δεκαπενταετία.

Ειδικάγια τη συγκεκριμένη πυρκαγιά στο Μάτι, οι εμπειρογνώμονες σημειώνουν ότι

«είχε σημαντικό κοινωνικό και πολιτικό αντίκτυπο και συνέβαλε στο να γίνει αντιληπτόότι η συνεχιζόμενη κρίση αποτελεσματικότητας και συντονισμού στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών δασών και υπαίθρου στην Ελλάδα είναι ένα ανησυχητικό σύμπτωμα, που κάνει την ανάγκη επανεξέτασης του σχεδιασμού και την αναδιοργάνωση της διαχείρισης των πυρκαγιών σήμερα περισσότερο επιτακτική από ποτέ».

Αναλύοντας τα βαθύτερα αίτια των πυρκαγιών δασών και υπαίθρου στην ελληνική Επικράτεια, η Επιτροπή τα οριοθετεί - συνοψίζει στις εξής παραμέτρους:

1. Απουσία εθνικού επιστημονικού, συντονιστικού φορέα για τον σχεδιασμό πολιτικής και στρατηγικής για την προστασία των δασών από τις πυρκαγιές ο οποίος να συνδέεται με την επιχειρησιακή πράξη.

2. Έλλειψη ενιαίου Εθνικού Σχεδίου Προστασίας από τις πυρκαγιές δασών και υπαίθρου το οποίο να ολοκληρώνει τις αρμοδιότητες και τον ρόλο όλων των εμπλεκόμενων φορέων στα θέματα της διαχείρισης των πυρκαγιών.

3. Διάσπαση του ολοκληρωμένου σχεδιασμού της διαχείρισης των πυρκαγιών σε απομονωμένες και ασύνδετες δράσεις είτε πρόληψης είτε καταστολής, δημιουργώντας συντεχνιακά και υπηρεσιακά σιλό.

4. Έλλειψη κλίματος και πνεύματος συνεργασίας ανάμεσα στους εμπλεκόμενους φορείς και υπηρεσίες και ιδιαίτερα μεταξύ Πυροσβεστικού Σώματος και Δασικής Υπηρεσίας.

5. Καταφανής πριμοδότηση της καταστολής σε σχέση με την πρόληψη τόσο σε επίπεδο στρατηγικής, όσο και σε επίπεδο χρηματοδότησης.

6. Εξαφάνιση της πρόληψης μέσω της υποχρηματοδότησης των έργων που την αφορούν και την αποδόμηση της κάθετης οργάνωσης της Δασικής Υπηρεσίας, η οποία θα υποστήριζε τον συντονισμό του έργου της πρόληψης των πυρκαγιών σε εθνικό επίπεδο.

7. Πολιτικές παρεμβάσεις που δεν συνδυάζονται με επιστημονική τεκμηρίωση των αντίστοιχων επιλογών (όπως η μεταφορά της δασοπυρόσβεσης με τοΝ ν.2612/1998).

8. Έλλειψη επαγγελματικής και πιστοποιημένης εκπαίδευσης του προσωπικού για την κάλυψη επιχειρησιακών ρόλων διοίκησης των επιχειρήσεων δασοπυρόσβεσης.

9. Χαμηλό επίπεδο συντονισμού για την αντιπυρική προστασία των δασών και ειδικότερα στη φάση της καταστολής.

10. Διαχρονική αύξηση (τις τελευταίες δεκαετίες) της συνέχειας και του φορτίου της δασικής καύσιμης ύλης σαν συνέπεια της εγκατάλειψης και της υποχρηματοδότησης της διαχείρισης των δασών.

11. Υπερβολική εξάρτηση του συστήματος δασοπυρόσβεσης από τα εναέρια μέσα.

12. Μεταφορά πρακτικών πυρόσβεσης αστικών πυρκαγιών στις πυρκαγιές δασών και υπαίθρου.

13. Στρεβλή αντίληψη της υπερβολικής είτε προστασίας, είτε καταστολής στη διαχείριση του προβλήματος που οδηγεί στο παράδοξο των μεγάλων πυρκαγιών.

14. Μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης που αντιλαμβάνεται τον δασικό χώρο ως γεωτεμάχιο και όχι ως παραγωγικό πόρο.

15. Έλλειψη αντίληψης του κινδύνου πυρκαγιάς στη ζώνη μείξης δασών-οικισμών.

16. Κυρίως, αποκλεισμός της επιστημονικής γνώσης, της καινοτομίας και της τεχνολογίας από την επιχειρησιακή πράξη της διαχείρισης των πυρκαγιών δασών και υπαίθρου.

Με βάση όλα αυτά, η Επιτροπή θεωρεί ότι καθίσταται σαφής η ανάγκη αλλαγής της στρατηγικής διαχείρισης των πυρκαγιών δασών και υπαίθρου στην Ελλάδα. Για τον σκοπό αυτό, απαιτείται, όπως τονίζει, η λήψη τόσο θεσμικών και νομοθετικών μέτρων, όσο και η ανάληψη δράσεων στους τομείς της πρόληψης και της καταστολής, που θα εξασφαλίζουν τη βελτιστοποίηση της αντιμετώπισης των πυρκαγιών, την ελαχιστοποίηση των συνεπαγόμενων ζημιών και τη μείωση του κόστους της δασοπυρόσβεσης.

Στο πόρισμα της Επιτροπής περιλαμβάνονται και οι προτάσεις της για τις επείγουσες δράσεις που πρέπει να αναλάβει η Ελληνική Πολιτεία προκειμένου να ενισχύσει τον ευαίσθητο τομέα της Πολιτικής Προστασίας.

ΠΗΓΗ: https://www.naftemporiki.gr

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ 2019 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2018

“ΚΑΜΠΑΝΕΣ” ΓΙΑ ΗΧΟΡΥΠΑΝΣΗ

στην Αρτέμιδα

Πόσες προηγούμενες αποφάσεις δικαστηρίων να έχουν άραγε επιβληθεί σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος για την ηχορύπανση που προκαλούν;

Ίσως πολύ λίγες, ελάχιστες.

Η πρόσφατη δικαστική απόφαση που επιβάλλει σε δύο επιχειρήσεις - ΚΥΕ τις προβλεπόμενες ποινές για πρόκληση ηχορύπανσης είναι μια δικαίωση για τους δημότες της Αρτέμιδας, κατοίκους του Οικισμού Αγίου Νικολάου που, αφού εξάντλησαν κάθε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί διοικητικά το τεράστιο πρόβλημά τους (κυριολεκτικά ο βίος αβίωτος), αναγκάστηκαν να καταφύγουν μέσω του Συλλόγου τους σε μηνυτήρια αναφορά το 2013.

Αυτό στάθηκε αφορμή για αυτεπάγγελτη εισαγγελική έρευνα που έστειλε στο εδώλιο καταστηματάρχες και εκπροσώπους των αρχών, έστω κι αν περιόρισε το κατηγορητήριο στους 3 καλοκαιρινούς μήνες του 2013.

Όσο κι αν ορισμένοι σπεύδουν

να χλευάσουν τους «ιδιότροπους» που θέλουν και καλά να επιβάλουν κατάσταση ησυχαστηρίου στην περιοχή, ή ακόμα και μέμφονται αυτούς που προσέφυγαν, με τον ισχυρισμό ότι λειτουργούν σε βάρος του δικαιώματος εργασίας και της οικονομικής δραστηριότητας στον τόπο, η καθαρή αλήθεια είναι πως κι αυτοί συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που έμαθαν να βλέπουν την απόλυτη αναρχία και ασυδοσία σαν κανονικότητα, φυσική κατάσταση στην καθημερινότητά τους.

«‘Όταν συνηθίζεις τη μορφή του τέρατος, κινδυνεύεις να αρχίσεις να του μοιάζεις», έλεγε ο πάντα ευφυής στα σχόλιά του Μάνος Χατζηδάκις.

Και δεν απέχει και πολύ από το τερατώδες αυτό που ζήσαν οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου για πολλά χρόνια.

Με όρους ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ και περιβαλλοντικής προστασίας.

Η διάστασή του έχει αποτυπωθεί σε πλήθος άρθρων και σχολίων, ακόμα και σε ημερήσιες εφημερίδες.

Για κανένα δεν είναι ευχάριστο να φτάνει στα δικαστήρια, από τη θέση είτε του κατηγορούμενου είτε του καταγγέλλοντος.

Ξέρουμε πως η συγκεκριμένη απόφαση δεν είναι λόγος για θριαμβολογήματα και πανηγυρισμούς.

Τούτη η απόφαση δεν είναι παρά η δήλωση «ΠΑΡΩΝ» ανθρώπων που εξαναγκάστηκαν να καταφύγουν σε μια χρονοβόρα, και κυρίως ψυχοφθόρα διαδικασία, για να αμυνθούν. Γιατί είχαν να κάνουν με συμπεριφορές και τους επιβλήθηκαν από τους συγκεκριμένους ξεδιάντροπα, με τον «αέρα» του επικυρίαρχου, βιάζοντας με όλη τη σημασία της λέξης την προσωπική και κοινωνική τους ζωή.

Αν μεταξύ των επιχειρήσεων υπάρχουν ορισμένες που δείχνουν να μην υπολογίζουν κανένα, να μην έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανένα, και να φέρονται με τη σιγουριά ότι δεν υπάρχει περίπτωση να έχουν συνέπειες για τη βλάβη που προξενούν,

όχι ένα κάποιο βράδυ, όχι τους 3 μήνες κάποιου καλοκαιριού, αλλά επί σειρά ετών,

Τότε ο καθένας καταλαβαίνει πως κάποιοι δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Δεν κάνουν αυτό που πρέπει, να κρατήσουν δηλαδή τα πράγματα σε πλαίσια νομιμότητας, ώστε επιχειρήσεις και κάτοικοι να συνυπάρχουν ειρηνικά.

Με τρόπους ανώδυνους για όλους, κι όχι με αποφάσεις δικαστηρίων και καταδίκες.

Τί άλλο να πούμε; Είθε ………!